೩.೧.೭೪ — ಶ್ರುವಃ ಶೃ ಚ
śruvaḥ śṛ ca
ವರ್ಗ: ವಿಧಿ ಸೂತ್ರ
ಪದಚ್ಛೇದ: ಶ್ರುವಃ · ಶೃ · ಚ
ಅನ್ವಯ (ಹಿಂದಿನ ಸೂತ್ರಗಳಿಂದ): ಪ್ರತ್ಯಯಃ · ಪರಶ್ಚ · ಆದ್ಯುದಾತ್ತಶ್ಚ · ಧಾತೋಃ
ಪೂರ್ಣ ವಾಕ್ಯ: ಕರ್ತ್ತರಿ ಸಾರ್ವಧಾತುಕೇ ಶ್ರುವಃ ಧಾತೋಃ ಪರಃ ಶ್ನುಃ ಪ್ರತ್ಯಯಃ, ಶೃಃ ಚ
ಅರ್ಥ: ಸಾರ್ವಧಾತುಕೇ ಕರ್ತರಿ ಪ್ರತ್ಯಯೇ ಪರೇ ಶ್ರು-ಧಾತೋಃ ಪರಃ ಶ್ನು-ಪ್ರತ್ಯಯಃ , ತಥಾ ಶ್ರು-ಧಾತೋಃ ಶೃ-ಆದೇಶಃ ವಿಧೀಯತೇ ।
Meaning: In presence of a सार्वधातुक प्रत्यय in the कर्तरि प्रयोग, the verb श्रु is converted to शृ and it gets the श्नु विकरणप्रत्यय.