೬.೪.೧೧೦ — ಅತ ಉತ್ ಸಾರ್ವಧಾತುಕೇ
ata ut sārvadhātuke
ವರ್ಗ: ವಿಧಿ ಸೂತ್ರ
ಪದಚ್ಛೇದ: ಅತಃ · ಉತ್ · ಸಾರ್ವಧಾತುಕೇ
ಅನ್ವಯ (ಹಿಂದಿನ ಸೂತ್ರಗಳಿಂದ): ಅಙ್ಗಸ್ಯ · ಅಸಿದ್ಧವದತ್ರಾಭಾತ್
ಪೂರ್ಣ ವಾಕ್ಯ: ಉತಃ ಪ್ರತ್ಯಯಸ್ಯ ಕರೋತೇಃ ಅಙ್ಗಸ್ಯ ಅತಃ ಸಾರ್ವಧಾತುಕೇ ಕ್ಙಿತಿ ಉತ್
ಅರ್ಥ: ಉಕಾರಾನ್ತ-ಪ್ರತ್ಯಯಃ ಯಸ್ಯ ಅನ್ತೇ ಅಸ್ತಿ ತಾದೃಶಸ್ಯ ಕೃ-ಧಾತೋಃ ಅಙ್ಗಸ್ಯ ಅಕಾರಸ್ಯ ಕಿತ್ / ಙಿತ್ ಪ್ರತ್ಯಯೇ ಪರೇ ಉಕಾರಾದೇಶಃ ಭವತಿ ।
Meaning: If an अङ्ग of verb root कृ ends in an उकारान्त प्रत्यय, then the अकार of that अङ्ग is converted to उकार when followed by a कित् / ङित् प्रत्यय.