ಧಾತು (dhātu — verbal root)

ಅರ್ಥ: ಕ್ರಿಯಾಪದದ ಮೂಲ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಬೀಜರೂಪ.
Meaning: The bare verbal root carrying a verb's core meaning, before any prefix, tense, or ending is added.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಕ್ರಿಯಾಪದವೂ ಒಂದು ಧಾತುವಿನಿಂದ ನಿಷ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ (ಉದಾ: कृ "ಮಾಡು", दृश् "ನೋಡು"). ಧಾತುವಿಗೆ ಉಪಸರ್ಗ (ಪ್ರತ್ಯುಪಸರ್ಗ) ಸೇರಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಕಾಲ/ಪುರುಷ/ವಚನ ಪ್ರತ್ಯಯ ಸೇರಿಸಿ ಪೂರ್ಣ ಕ್ರಿಯಾಪದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Every Sanskrit verb derives from a root (e.g. kṛ "to do", dṛś "to see"). A full verb form is built by optionally adding a ಉಪಸರ್ಗ (prefix) to the root, then tense/person/number endings.

ಉದಾಹರಣೆ: ಅಕುರ್ವತ (1.1) — ಧಾತು ಕೃ (kṛ, "ಮಾಡು") ನಿಂದ ನಿಷ್ಪನ್ನವಾದ ಆತ್ಮನೇಪದ ಲಙ್ ರೂಪ.
Example: ಅಕುರ್ವತ (1.1) — The imperfect ātmanepada form built on the root kṛ ("to do").