ವಿಶೇಷಣ (viśeṣaṇa — adjective/qualifier)

ಅರ್ಥ: ಇನ್ನೊಂದು ನಾಮಪದದ ಗುಣ/ಸ್ವಭಾವ ಸೂಚಿಸುವ, ಅದೇ ಲಿಂಗ-ವಚನ-ವಿಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪುವ ಪದ.
Meaning: A word that describes another noun and agrees with it in gender, number, and case.

ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷಣ ವಿಶೇಷಿಸಲ್ಪಡುವ ನಾಮಪದದೊಂದಿಗೆ ಲಿಂಗ, ವಚನ, ವಿಭಕ್ತಿ ಮೂರರಲ್ಲೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು — ಈ ಒಪ್ಪಂದ ಪದಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಗುರುತಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಪದಕ್ರಮ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.

A Sanskrit adjective must agree with the noun it qualifies in gender, number, and case — this agreement is what lets a reader connect words even when word order is free.

ಉದಾಹರಣೆ: ಅಚಲಂ (12.3) — ದ್ವಿತೀಯಾ ಏಕವಚನ ನಪುಂಸಕಲಿಂಗ, ಅಕ್ಷರಂ ಪದದ ವಿಶೇಷಣ — ಲಿಂಗ-ವಚನ-ವಿಭಕ್ತಿ ಮೂರರಲ್ಲೂ ಒಪ್ಪಿಗೆ.
Example: ಅಚಲಂ (12.3) — Accusative singular neuter, qualifying ಅಕ್ಷರಂ — agreeing in gender, number, and case.