ಪಿತಾಮಹಃ (pitāmahaḥ)

ಅರ್ಥ: ಪಿತಾಮಹನು (ಭೀಷ್ಮನು)
Meaning: the grandfather, grandsire (i.e. Bhīṣma)

ವ್ಯಾಕರಣ: ಪಿತೃ (pitṛ, father) + ಮಹ (maha, great) — ಪ್ರಥಮಾ ಏಕವಚನ ಪುಲ್ಲಿಂಗ.
pitṛ ("father") + maha ("great") — nominative singular masculine, "grandfather"; here refers to ಭೀಷ್ಮಃ.

ಬಳಕೆ (Occurrences)

• ಅಧ್ಯಾಯ ೧, ಶ್ಲೋಕ ೧೨