ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತಿಃ (puṇyakīrtiḥ)

ಅರ್ಥ: ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು
Meaning: one of sacred fame

ವ್ಯಾಕರಣ: ಪುಣ್ಯ + ಕೀರ್ತಿ — ಬಹುವ್ರೀಹಿ ಸಮಾಸ, ಪ್ರಥಮಾ ಏಕವಚನ ಪುಲ್ಲಿಂಗ.
puṇya ("sacred") + kīrti ("fame") — bahuvrīhi compound, nominative singular masculine.

ಬಳಕೆ (Occurrences)

• ವಿಷ್ಣು ಸಹಸ್ರನಾಮ, ಶ್ಲೋಕ ೭೩