ಲಙ್ (laṅ-lakāra — imperfect, past narrative tense)

ಅರ್ಥ: ಭೂತಕಾಲ ಸೂಚಿಸುವ ಲಕಾರ (ಅನದ್ಯತನಭೂತ — "ಇಂದಲ್ಲದ ದಿನದ" ಭೂತ).
Meaning: The imperfect tense — general past narrative, traditionally glossed as "past not of today."

ಗೀತೆಯ ನಿರೂಪಣಾ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ (ಸಂಜಯನ ವರದಿ) ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಭೂತಕಾಲ. cf. ಲಿಟ್ (perfect, ಪರೋಕ್ಷಭೂತ) — ಎರಡೂ "ಆಗಿತ್ತು" ಎಂದೇ ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯಾದರೂ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಲಕಾರಗಳು.

The most common past tense in the Gita's narrative frame (Sañjaya's report of events). See ಲಿಟ್ (perfect) — both often translate as simple past in English, but are distinct lakāras in Sanskrit.

ಉದಾಹರಣೆ: ಅಕುರ್ವತ (1.1) — ಆತ್ಮನೇಪದ ಲಙ್ ಪ್ರಥಮಪುರುಷ ಬಹುವಚನ — "(ಅವರು) ಮಾಡಿದರು", ಗೀತೆಯ ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕದ ಕ್ರಿಯಾಪದ.
Example: ಅಕುರ್ವತ (1.1) — Ātmanepada, imperfect, 3rd person plural — "they did," the verb of the Gita's opening verse.