ಭೂಶಯಃ (bhūśayaḥ)
ಅರ್ಥ: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪವಡಿಸಿದವನು
Meaning: one who reclines on the earth
ವ್ಯಾಕರಣ: ಭೂ + ಶಯ (ಧಾತು शी ಇಂದ) — ತತ್ಪುರುಷ ಸಮಾಸ, ಪ್ರಥಮಾ ಏಕವಚನ ಪುಲ್ಲಿಂಗ.
bhū ("earth") + śaya ("reclining", from √śī) — tatpuruṣa compound, nominative singular masculine.
ಬಳಕೆ (Occurrences)