← All vault files2 inbound links

ಭೂಶಯಃ (bhūśayaḥ)

ಅರ್ಥ: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪವಡಿಸಿದವನು
Meaning: one who reclines on the earth

ವ್ಯಾಕರಣ: ಭೂ + ಶಯ (ಧಾತು शी ಇಂದ) — ತತ್ಪುರುಷ ಸಮಾಸ, ಪ್ರಥಮಾ ಏಕವಚನ ಪುಲ್ಲಿಂಗ.
bhū ("earth") + śaya ("reclining", from √śī) — tatpuruṣa compound, nominative singular masculine.

ಬಳಕೆ (Occurrences)