ಶುಚಿಶ್ರವಾಃ (śuciśravāḥ)

ಅರ್ಥ: ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು
Meaning: one of pure fame; one whose ears attend only to what is pure

ವ್ಯಾಕರಣ: ಶುಚಿ + ಶ್ರವಸ್ — ಬಹುವ್ರೀಹಿ ಸಮಾಸ, ಪ್ರಥಮಾ ಏಕವಚನ ಪುಲ್ಲಿಂಗ.
śuci ("pure") + śravas ("fame/hearing") — bahuvrīhi compound, nominative singular masculine.

ಬಳಕೆ (Occurrences)

• ವಿಷ್ಣು ಸಹಸ್ರನಾಮ, ಶ್ಲೋಕ ೧೩