ಅಬ್ರವೀತ್ (abravīt)

ಅರ್ಥ: ಹೇಳಿದನು
Meaning: said

ವ್ಯಾಕರಣ: ಧಾತು ब्रू (brū, "to speak") ಪರಸ್ಮೈಪದ ಲಙ್ (ಅನದ್ಯತನಭೂತ) ಪ್ರಥಮಪುರುಷ ಏಕವಚನ. Compare ಉವಾಚ (perfect tense, same sense).
Root brū ("to speak") — imperfect tense, parasmaipada, 3rd person singular.

ಬಳಕೆ (Occurrences)

• ಅಧ್ಯಾಯ ೧, ಶ್ಲೋಕ ೨