ಅಭೂಃ (abhūḥ)

ಅರ್ಥ: ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನು
Meaning: one who has no origin; beyond the state of "having become"

ವ್ಯಾಕರಣ: ಅ (ನಞ್) + ಧಾತು ಭೂ — ಪ್ರಥಮಾ ಏಕವಚನ ಪುಲ್ಲಿಂಗ.
a- (not) + √bhū ("to become") — nominative singular masculine.

ಬಳಕೆ (Occurrences)

• ವಿಷ್ಣು ಸಹಸ್ರನಾಮ, ಶ್ಲೋಕ ೪೭