ಆವೃತ್ಯ (āvṛtya)

ಅರ್ಥ: ಆವರಿಸಿ (ವ್ಯಾಪಿಸಿ)
Meaning: having covered, pervading

ವ್ಯಾಕರಣ: ಆ + ಧಾತು वृ (vṛ, "to cover") + ಕ್ತ್ವಾ — ಪೂರ್ವಕಾಲಿಕ ಕೃದಂತ.
ā + vṛ ("to cover") + ktvā (gerund suffix) — "having pervaded/covered."

ಬಳಕೆ (Occurrences)

• ಅಧ್ಯಾಯ ೧೩, ಶ್ಲೋಕ ೧೪